شک ندارم که اجازه می دهد... و حالا حتماً لحظه خوش آمد گویی است:«بسم الله و بالله و فی سبیل الله ...» سلام میدهم و شک ندارم که زود پاسخ می گوید. سرم را به نشانه احترام پایین انداخته ام و نگاهم را به نشانه شرمندگی.

«... ای خدایی که به یکتایی ات و رسالت پیامبرت اقرار دارم! بر محمد و آل پاکش درود فرست، چنان درودی که هیچ کس جز خودت نتواند بشماردش...»
«... اللهم إلیک صمدت مِن ارضی...؛ خداوندا از سرزمینم خارج شدم و به تو رو کردم، شهرها را زیر پا گذاشتم به امید رحمت تو! پس بی پناهم مکن و دست خالی برم مگردان...»
نماز زیارت خوانده ام، برای فرج دعا کردم و برای همه مؤمنان. حالا نوبت حرف ها و خواهش های خودم است. چه بگویم حالا که میزبان مهربان، منتظر شنیدن است و چگونه بگویم؟ به زبان مادری ام حرف می زنم.

مولای عزیزم! آمده ام مثل همیشه برای وعده هایی که داده ای؛ اما این بار آمده ام ، نه فقط برای هزار حج و هزار عمره مقبولی که هنوز هم نه استطاعت رفتنش را دارم و نه لیاقت مقبول بودنش را.

آمده ام نه فقط برای اینکه به خوابم بیایی و مثلا بگویی فلان حاجت و فلان آرزویت را برآوردم.

حتی نیامده ام فقط برای گرفتن بهشتی که ضمانت کرده ای یا رهایی از آتشی که خودم به پا کرده ام. برای همه اینها آمده ام اما نه فقط همین. این بار آمده ام که خواهش کنم به آن وعده بزرگتر وفا کنی. غسل طهارت کرده ام و آمده ام تا کمکم کنی « دوباره متولد شوم»، پاک و سبک شوم، مثل روزی که از مادر زاده شدم.

آقای عزیز! به دادم برس، من گناه دارم. یک بار بزرگ گناه که با رضایت شما از سنگینی اش رها خواهم شد، شما که شرطی از شروط امان الهی هستی. می ترسم که با این همه زائر شکایت ما را نزد خدا ببری که « خدایا! همین قوم مرا غریب و مهجور نگه داشتند»

آری! غریبی آن نیست که نام و نسبت را نشناسند، این است که حقت را نشناسیم، حق «امام بودن» و اطاعت شدن را، حق « مطیع» داشتن را.

می خوام در غریبی این روزگار، با دیدگان باز به دیدنت بیایم که پس از تولدم در آخرت، سه بار به بازدیدم بیایی و از هول و هراس غریبی و تنهایی نجاتم دهی ... و می دانم که می آیی، آقاتر از این حرف ها هستی امام رئوف!

کمکم کن که پیش از مرگ بمیرم و خدا بیامرزدم، به خاطر گل روی شما...

«اللهم انی اسئلک یا الله الدائم فی مُلکه... خداوندا مجلل تر از آنی که جز از عدالت بترسیم یا جز امید فضل و احسانت را در دل بپروریم، منت بگذار و با ما به فضلت رفتار کن نه با عدالت... یا من یسمی بالغفور الرحیم ...»

حافظ ! وظیفه تو دعا گفتن است و بس
در بند آن مباش که نشنید یا شنید

برگرفته از نامه جامعه نشریه جامعة الزهرا(علیها سلام)

http://www.razavi.ir/html/index.php?name=Sections&req=viewarticle&artid=352&page=1

مرورگر فایرفاکس دمای CPU را افزایش می دهد

مرورگر اینترنتی متن باز فایرفاکس از برنامه هایی محسوب می شود که حجم وسیعی از توان پردازشی پردازنده مرکزی رایانه ها را به خود اختصاص می دهد و میتواند باعث افزایش دمای لپ تاپ ها و به خصوص، رایانه های فوق همراه (نت بوک ها) شود.

شرکت موزیلا تولیدکننده مرورگر اینترنت فایرفاکس در صفحه اینترنتی پشتیبانی خود نوشته است: "فایرفاکس بخش وسیعی از منابع پردازنده مرکزی رایانه را مصرف می کند."

در این صفحه آمده است: "فایرفاکس هم اکنون برای بارگذاری فایل ها، پردازش صفحات اینترنتی و نمایش محتویات سایت های اینترنتی منابع زیادی از پردازنده مرکزی رایانه ها را به خود اختصاص می دهد و در این میان، نت بوک های شرکت دل بیش از دیگر رایانه ها با آن مشکل دارند. در نت بوک Mini9 دل زمانی که از مرورگر اینترنتی فایرفاکس استفاده می شود، که با افزایش قابل ملاحظه دما مواجه می شود."

در بخش پشتیبانی از مرورگر فایرفاکس در سایت اینترنتی شرکت موزیلا اعلام شده است که "شما می توانید در جریان استفاده از ابزارهای مختلف، میزان درگیری پردازنده مرکزی رایانه را اندازه گیری کنید. در مرورگر فایرفاکس ابزار ویژه ای با نام Flashblock موجود است که به شما امکان می دهد به صورت انتخابی، محتویات سایت های اینترنتی مبتنی بر برنامه Flash را غیرفعال کنید تا توان کمتری در پردازنده مرکزی رایانه شما مورد استفاده قرار گیرد."

منبع: SystemGroup
http://www.monaseb.com